Terug
 

ELLEBOOGDYSPLASIE (E.D.)

Deze vorm van OCD komt voornamelijk voor bij de grotere, snel groeiende rassen bij pups tussen de vier en twaalf maanden. OCD is een aantasting van de kraakbeenlaag van het gewricht. Bij trappenlopen kan zo'n beschadiging van het kraakbeen (makkelijker) voorkomen. De gevoeligheid voor het optreden van deze beschadiging is erfelijk.
Elleboogdysplasie is een verzamelnaam voor een aantal verschillende aandoeningen (OCD, LPA en LPC) van het ellebooggewricht. Deze kunnen ontstaan vanaf een leeftijd van ongeveer 5 maanden.

Als mogelijke oorzaak wordt aangegeven een ontwikkelings stoornis t.g.v. overbelastingen/of overgewicht. Dit wordt nog verergerd door te veel calcium in de voeding. Er ontstaat door de ongelijke belasting van het kraakbeen schade in het gewricht met artrosevorming tot gevolg heeft. De pijn komt deels door de zwelling van het gewricht en door de kraakbeenschade zelf.

Het ellebooggewricht is het scharnier tussen de humerus (opperarm) en de radius (spaakbeen) en ulna (ellepijp). Het oppervlak van de drie botten die het eigenlijke gewricht vormen zijn bekleed met kraakbeen. De gewrichtsruimte is gevuld met synoviaal vocht (gewrichtssmeer), dat dient als smeermiddel en als voeding voor het kraakbeen.

1. Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie is een algemene term die eigenlijk de volgende aandoeningen omvat:

1. OCD (Osteochondrosis Dissecans)

Deze vorm komt voornamelijk voor bij de grotere, snel groeiende rassen bij pups tussen de vier en twaalf maanden. OCD is een aantasting van de kraakbeenlaag in het gewricht, deze kraakbeenlaag komt op een beperkte plaats los en lig als een “flap” te slingeren in het gewricht.

De symptomen bestaan uit een geleidelijk optredend manken vooral nadat de hond gelegen heeft, een gezwollen ellebooggewricht en de poot wordt naar buiten gedraaid om de binnenkant van het gewricht te ontlasten.



Onder de microscoop kun je goed de beschadiging zien. Er is een duidelijke gap te zien in het kraakbeen.

2. LPA (Losse Processus Anconeus)

Komt voornamelijk bij Duitse Herder, Sint Bernard, Teckels en Bassets.
Tijdens de verbening van de groeiplaat thv processus anconeus ontstaan er sluitingsdefecten waardoor de processus anconeus los komt te liggen. Hierdoor ontwikkeld het Processus Anconeus gedeelte van het gewricht zich niet goed.

3. LPC (Losse Processus Coronoideus)

Deze vorm van OCD komt veel voor bij de Berner Sennen, Duitse Herder, Sint Bernard en de Golden Retriever.

Tijdens de verbening van de processus coronoideus op de leeftijd van 4 tot 5 maanden kan het losraken door een ontwikkelingsstoornis, overbelasting en/of overgewicht. Mogelijk kan dit worden verergerd door te veel calcium in de voeding. Deze aandoening komt vaker voor bij grote rassen. Met name reuen lijken gevoeliger hiervoor. De combinatie met Osteochondritis Dissecans is niet ongewoon. Het gewricht is verdikt en pijnlijk en het gewricht wordt bij het lopen vaak naar buiten gedraaid.